Contact gegevens

Stichting Oud Ridderkerk

Kerksingel 26

2981 EH  Ridderkerk

Telefoon: 0180 - 430615

Email algemeen: info@oudridderkerk.nl

 

Openingstijden:

Woensdag 13:30 - 16:30 uur
Donderdag 13:30 - 16:30 uur
Vrijdag 13:30 - 16:30 uur
Zaterdag 13:30 - 16:30 uur

 

Toegang is gratis!

Expositie Agenda.


Donateur worden?


Privacy-verklaring


 

 

Het eerste huis, waar die jongen staat, was de Nationale Bankvereniging. en omstreeks 1930 de Rotterdam Bank, wat tenslotte de Amro-bank is geworden. Het lage huis was de timmerwinkel van Kees Roos. Achter de bomen het huis van Zijthof, dan de stalhouderij en de herberg met de grote zaal en de Rechtkamer van Broere. Ziet U dat uithangbord Sint Joris met de draak, fel geschilderd? Waar zou dat gebleven zijn? Het zou een mooie aanwinst zijn voor de Oudheidkamer. 
Dan het laatste huis, waar je tegen aankijkt, was de manufacturenwinkel van Marretje Vermeulen en voor het doktershuis staat Hannes Schouten, bij de paarden omnibus, een luxe vervoermiddel voor die tijd. Later kwamen de auto omnibussen, Het was het vervoer van  in die tijd.
Roodvonk
Ziekte, zoals longontsteking, was toen heel erg. Dan werd er stro op de dijk gelegd met een laag zand erover om het dreunen van de paardenhoeven tegen te gaan. Ging je naar school dan kreeg je de boodschap van je moeder mee geen drukte te maken bij Jan Salie of wie dan ook, want de crisis was nog niet voorbij. En bij roodvonk (dat had ik in 1920 toen de Kerk afbrandde) kwam veldwachter Kok van de Oostendam een papier op de muur plakken: Besmettelijke ziekten Roodvonk. Na een aantal weken werd dan door Kok het huis ontsmet, alle kieren werden dichtgeplakt en ik meen met lysol alles ontsmet. Dat weet ik niet meer precies. Wel weet ik dat mijn vriendin Sijgje Valkhof, die ook roodvonk had, Het brandende topje van de toren zag vallen. Toen ik voor het eerst weer buiten mocht ging ik natuurlijk eerst naar het Dorp. Wat maakte die afgebrande Kerk een diepe indruk op mij. Ik ben het nooit vergeten.
Omzien naar naar elkaar
Ik weet ook nog, dat erge zieken of gewonden (in de Staalgieterij liep wel eens iemand brandwonden op) met een brancard werden vervoerd. Dat was een licht smal wagentje met zeildoek overspannen. Zoiets als nu nog gebruikt wordt maar dan voor vervoer over de weg. Wat is er veel verbeterd, nu zijn die ziekenauto's Super de Luxe, wat een reden tot dankbaarheid is. Maar toen, met alle lief en leed thuis, was je als 'kleine gemeente wel nauw bij elkaar betrokken. Men gaf elkaar van zijn armoede. Een kopje soep, een paar eieren of een beetje pap, waren in een gezin, waar ziekte heerste, soms een uitkomst. Zieken hadden vaak ook geen inkomen. Gelukkig is dat alles verbeterd. Maar het is nog altijd beter een goede buur dan een verre vriend. In sommige straten van ons goede Ridderkerk bestaat dat nog. Daar kunnen we zelf zoveel aan doen. Ga je verhuizen, stel je dan even voor aan de nieuwe buren. Dat geeft regelrecht iets gezelligs. En goede morgen of goede avond in de lift kost niets.
Ik weet niet meer wie die vrouw met de krullemuts is. Ook niet wie die jongen is. Maar dat meisje is ondergetekende.
Toffee voor een cent
's Maandags hadden we altijd schoon geschuurde klompen aan. Dan naar school met een paar centen voor de Zending, een cent om bij Heiltje een kleverige Clievertoffee uit een geel blikken trommeltje te kopen of om bij Cornelia aan de Singel voor een cent van het blad uit te zoeken. Wat een geduld moeten die vrouwen gehad hebben. Ik kan ze daarom nu nog bewonderen.

Deze jeugdherinnering werden in 1984 opgetekend door  mevrouw T. Brian-van Noordenne. Zij maakte niet alleen de brand in de Singelkerk in 1920 mee, maar ook de ingebruikname van de Oudheidkamer in  1983